جستجو
«چیا» مجموعه پویانماییای برای خردسالان و تولید مرکز صباست که بهصورت اپیزودیک با روش کاتاوت، تهیه و تولید شده است و در تمام قسمتها علاوهبر طرح سؤال و رسیدن به پاسخ، به موضوعات فرعی دیگری که در این میان به وجود میآیند، میپردازد.
«چیا» مجموعه پویانماییای برای خردسالان و تولید مرکز صباست که بهصورت اپیزودیک با روش کاتاوت، تهیه و تولید شده است و در تمام قسمتها علاوهبر طرح سؤال و رسیدن به پاسخ، به موضوعات فرعی دیگری که در این میان به وجود میآیند، میپردازد. موضوعاتی کوچک، اما مهم که بهطور مستمر در طول مجموعه به آنها اشاره میشود که گاه با زبان طنز روایت شده و نهایتاً راهکارهایی نیز ارائه میدهد.
امیرحسین سحرخیز، تهیهکننده «چیا» که این روزها همزمان با پخش فصل دوم، مشغول ساخت فصل سوم این مجموعه است، در باب ماهیت این اثر بیان کرد: «چیا» کاری برای مخاطب خردسال و درباره یک پسربچه به همین نام است. چیا پسر کنجکاوی است که در هر فصل حول یک موضوع مشخص کنجکاوی میکند؛ مثلاً فصل متأخر در مورد حواس پنجگانه و درباره هوشهاست (هوش هیجانی، رفتاری، مالی و ...).
وی ادامه داد: هر قسمت پویانمایی «چیا» هفت دقیقهای و اینگونه است که اتفاقی میافتد و کاراکترها برای حل آن مسیری را انتخاب کرده و به دنیای فانتزی میروند و چیزی را یاد میگیرند و مشکلی را حل میکنند و بازمیگردند. پویانمایی چیا در فصل اول ۵۲ قسمت بود، فصل دوم ۱۰۴ قسمت و فصل سوم ۵۲ قسمت و در حال تولید است و برای رده سنی خردسال(تا هفت سال) در نظر گرفته شده است.
سحرخیز در توضیح اولویت و چگونگی انتخاب سوژههای این پویانمایی عنوان کرد: سوژههای این پویانمایی در جلسات ایدهپردازی مبتنیبر ایده و نظرات و نیز براساس تجارب شخصی و قصههای فولک انتخاب میشوند. اولویت اصلی ما از تولید این پویانمایی در وهله اول سرگرمی و دیگری آموزش است؛ محورها از قبل تعیین شده و ایدهها را بر این اساس که موضوع آموزشی و سرگرمکننده باشد، انتخاب میکنیم. ضمن اینکه بخشهای موزیکالی هم داریم که سرگرمی و آموزش را ترکیب میکنند.
این تهیهکننده در توضیح چالشهای ساخت این اثر اظهار کرد: چیا اولین مجموعهای بود که به شیوه ۴K تولید شد و به همین علت جلسات تکنیکال متعددی داشتیم، چون اولین تجربه بود. امروز چالشهای ما از بحث فنی گذر کرده و در مسیر رسیدن به ایدهها و قصههای نو هستیم.
سحرخیز در توضیح علت شباهت این پویانمایی با «شکرستون» گفت: روش اجرا شده در این برنامه با «شکرستون» یکی است و این شاید دلیل شباهت این دو پویانمایی ازنظر مخاطبان عام باشد وگرنه «چیا» در همهچیز تفاوت دارد و کاملاً بهصورت فانتزی اجرا شده است.
وی در پاسخ به این سؤال که اقبال مخاطب به این پویانمایی چگونه بوده است یادآور شد: «چیا» موفق شد تندیس بهترین اثر تلویزیونی در جشنواره پویانمایی و جایزه بهترین پویانمایی با بالاترین کیفیت را در اجلاس فناوری و رسانه دریافت کند. بازخوردها بسیار خوب بودهاند؛ اگرچه در ابتدا زمان پخش کاملاً مطلوبی نداشت، امروز بسیار محبوب شده و حتی در تلوبیون هم ازجمله پربینندههاست؛ بهتدریج متوجه شدیم که در بین بچهها شناخته شده، دیده شده و دیده میشود.
این تهیهکننده یادآور شد: این دست کارها باید طولانیمدت پخش شوند تا جا بیفتند. با شنیدن و بررسی نظرات کودکان دوروبرمان، متوجه شدیم که کدام کاراکترها محبوبترند و بر همین اساس تصمیم گرفتیم آن شخصیتها حضور پررنگتری داشته باشند. سحرخیز در مورد چرایی انتخاب این نام گفت: اسم کاراکتر در ابتدا «چیچی» بود چون سؤال زیاد میپرسید بعد که جلو رفتیم مبنایمان این شد که حتماً اسمی واقعی بگذاریم و بر اساس جستجوهایمان به اسم «چیا» رسیدیم که در زبان کردی به معنی درخت است.
وی تصریح کرد: مهمترین نکته این است که ما در این پویانمایی تلاش کردیم سرگرمی و آموزش کنار هم پیش برود و این کار نصیحتکننده صرف نباشد. بر این اساس است که میبینیم چیا دائماً اشتباه میکند؛ اما دست از تلاش برای بهتر رفتار کردن برنمیدارد. در حقیقت ما میخواستیم که چیا نماینده یک بچه ایرانی با همه مسائلی باشد که تجربه میکند.